Diorama – De 13e van de 12e

Boven: koning Ahasveros,
de koning van deze grote wereld...

Een heel seizoen lang zijn de Diamantslijpers bezig geweest met de voorbereiding van deze musical.
Het is echt een geweldig verhaal! Het gaat over een koning die een nieuwe koningin krijgt: Esther. Zij en haar pleegvader zijn joden. Een zelfingenomen hoogstaande dienaar van de koning laat de koning een wet goedkeuren die ervoor zorgt dat alle joden gedood mogen worden. Dan  vraagt Mordechai iets ontzettend moeilijks aan Esther. Zij moet naar de koning om háár volk te redden. Zij heeft het hier moeilijk mee maar haar pleegvader weet haar zo te steunen dat ze het toch gaat doen. Ze is dus bereid om dood te gaan zodat haar volk een kans heeft. Benieuwd naar de afloop? klik hier en bestel de DVD, die gemaakt is van deze musical. (€7,50 per stuk excl of €9.50 incl verzendkosten)

Rechts: Haman heeft zijn plan klaar

Sanne- bijna 17 jaar
(dienaar van Ahasveros,
dienares van Esther
danseres)

Ik vond het heel prettig om te zien dat Esther ook eerst zoiets zwaars niet wilde doen. Uiteindelijk heeft zij het toch gedaan en dat vond ik wel heel knap, ik weet niet wat ik gedaan zou hebben. Daarnaast is het heel mooi om te zien hoe standvastig Mordechai is in zijn geloof.En tsja waar het in de les over ging over die spiegel wat trots betreft dat heb ik ook wel….

Rozanne - 17 jaar
(vorst, Hatak, danseres)

Bij mij was het niet zo dat er nu één ding was wat mij echt heel erg aansprak, maar juist het hele verhaal, de personages en hoe zij handelen. Het was dus meer de samenhang van het verhaal die me erg boeide. Ik vond het bijzonder dat iedereen steeds precies op de juiste plek leek te zijn, zonder dat God in het verhaal voorkwam. God leidde wel alles in het verhaal, maar was zelf niet heel erg aanwezig. Dat vond ik vooral bijzonder. Verder vond ik ook Esther heel stoer, en Mordechai ook. Ik weet zeker dat dat mensen naar Gods hart zijn!

Rianne- bijna 17 jaar
(Bigtan, Zeres, extra schrijver)

Het heeft mij vooral aangesproken hoe sterk Esther is. Ze laat zich niet uit het veld slaan en weet dat God bij haar is. Ze vertrouwt op Hem wat er ook gebeurt.
Ook Mordechai blijft bij God ook al gebeuren er heftige dingen.
Niets gebeurt zonder bedoeling.  En degene die gestraft moet worden wordt ook gestraft en komt zichzelf keihard tegen.
De moed van Esther sprak mij enorm aan. Ze doet het niet voor zichzelf, maar voor God en haar volk. Ze denkt absoluut niet alleen aan zichzelf.

Annelies -bijna 15 jaar
(Teres, ijlbode, Charbona, danseres)

Wat mij het meeste aansprak in het boek Esther was dat Mordechai zich zo vasthield aan zijn geloof in God. Hij moest Esther laten gaan
naar het paleis wat denk ik best moeilijk is geweest maar hij vertrouwde op God dat het goed kwam.
Ik vond Esther ook heel dapper vooral met dat stukje van kom ik om dan kom ik om. Dat ze dat durft te zeggen en dat ze erop vertrouwt dat het
goed komt.

Tinka- 16 jaar
(minister Karkas)

Wat mij het meest heeft geraakt:
Ik vind het zo tof hoe Esther reageert op situaties. En tuurlijk ze schrikt maar ze laat het er niet bij. Ze gaat bidden en vasten en legt het in Gods handen. Ze vertrouwt erop dat het goed zal komen. De les over ‘trots’ daar herkende ik me zelf heel erg in. Je hebt vaak een trots zonder dat je het door hebt. Haman had het wel goed door (volgens mij) maar ging wel lekker door. En je ziet wel heel goed dat trots uiteindelijk niet positief uitpakt.

Jesse- 15 jaar
(Mordechai)

In dit hele stuk raakte het mij het meest dat Esther ook heel duidelijk gevoel heeft. Het verhaal van Esther komt een beetje over als een suc6 verhaal als je dat stukje niet hebt. Je merkt duidelijk dat zij ook niet durft maar het uiteindelijk toch doet, dat vind ik zeer knap. De rol van Modechai vind ik ook mooi, hij is echt een vader voor Esther en doet ook heel wijs, (is hij ook natuurlijk) en geeft haar goede raad. Die rol zou ik niet willen, want ik kan me totaal niet inleven in zo iemand die heel wijs is en die wijze dingen doet. Het mooie van het stuk is, vind ik, dat alles gebeurt met een bedoeling, bijv. Haman wil de koning een plan voorleggen, TOEVALLIG (niet dus) ligt de koning wakker, TOEVALLIG (niet dus) heeft de schrijver hem net voorgelezen uit de boekrollen TOEVALLIG (niet dus) las hij hem voor over Modechai, en TOEVALLIG (niet dus) wilde Haman Mordechai laten op hangen. Alles in dit stuk slaat ergens op. Ik heb zin om verder te gaan met het instuderen van dit stuk.

Arline - bijna 17 jaar
(wachter, Hegai, extra schrijver, danseres)

Wat mij speciaal geraakt heeft in dit verhaal, is hoe God door alle moeilijkheden heen toch altijd weer alles naar Zijn hand leidt. Esther en Mordechai zien de dood in de ogen, maar dwars door alles heen vertrouwen ze op Zijn liefde. En die liefde mogen ze ook zeker verwachten, net als dat wij mogen doen. De dingen die God belooft komt Hij na en daar mag je ook op vertrouwen. Ook al overzie je soms door al het verdriet, pijn, drukte, of ga zo maar door, je eigen leven niet meer. God heeft deze wereld in Zijn hand. Soms lijkt het of alles mis gaat, als je naar de tv kijkt en alle ellende van deze wereld ziet. Toch mogen we weten, dat alles in Zijn hand ligt en dat we niet bang hoeven te zijn.

Karin - 18 jaar
(Esther)

 ‘Esther’ spreekt mij aan om de volgende redenen:
-Niets is toevallig, maar alles gebeurt met een bedoeling.
-Ik werd door het boek ook aangesproken op mijn eigen trots. Haman wordt uiteindelijk vernederd door zijn trots en dit wees mij op mijn eigen egoïsme en trots. Een vraag die mij hierdoor vaker bezighield is: ‘Is mijn trots gerechtvaardigd of moet ik God de eer geven?’

Pieter - bijna 18 jaar
(dienaar van Ahasveros, vriend van Haman, extra schrijver )

Mijn reactie:
Wat ik het bijzondere aan het verhaal vind, is dat het eigenlijk een situatie is die de hele geschiedenis weer terug komt, een gedeelte dan. De Joden zijn altijd de zondebok, of het nou vroeger was of nu, anno 2009, het blijft bestaan, iets diep triests eigenlijk, als je er eens over na gaat denken. Maar bij Esther zie je dat een lot snel kan keren. Doordat Esther ingrijpt, wordt in één klap een heel volk gered en voorkomt zij dus een genocide. Op het eerste gezicht lijkt het heel simpel, even de koning informeren en je bent er vanaf, maar toch, als je er dieper over na gaat denken, de positie van de vrouw in die tijd, kom je er toch achter dat het echt een heldendaad was, Esther moet een ontzettend moedige vrouw zijn geweest, iets wat ik écht heel erg bijzonder vind.

Hestia -16 jaar
(dienaar Ahasveros, danseres)

Irene -bijna 15 jaar
(vorst, dienaar Ahasveros, dienares Esther)

Wat mij het meest heeft geraakt in dit verhaal.

Ik vind dat het een Bijbelboek is dat je stimuleert in het Christen-zijn. Ook laat het zien: je moet volharden in je geloof. Esther had het lang niet altijd zo gemakkelijk, ze zat in een niet- Christelijke (niet-Joodse dan) omgeving. Wat zeg ik, ze mocht er zelfs niet voor uitkomen dat ze een Jodin was, en haar volk werd bijna uitgeroeid. Toch houdt ze vast aan het geloof, en dan zie je, als ze dat doet, dat er een enorme wending in het verhaal komt. Wat eigenlijk niet zo gek is. Want God staat nu aan Esthers kant.

Willemieke -17 jaar
(wachter, vriend van Haman, danseres)

Wat ik van het bijbelboek geleerd heb:
Ik heb geleerd dat je ook in moeilijke situaties voor je geloof op moet komen. Dat God een doel heeft met een ieder van ons. Dat God niks aan toeval overlaat, maar dat alles wordt geleid door zijn hand. Ik vind het een mooi idee dat je een stuk gereedschap van Gods plan met de wereld mag zijn, dat Hij jou wil gebruiken voor iets goeds. En wat je vooral moet doen is elkaar steunen in het geloof. Je hoeft je er niet voor te schamen! Samen met alle andere Christenen kunnen wij het zeker wel redden op deze wereld, en zullen we niet worden uitgeroeid:)

 Gertjan -eindelijk 16 jaar
(Haman)

De man met het gigantische zelfbeeld, die zichzelf ziet als dé man, wordt hier gewoon vernederd en vindt uiteindelijk zelfs de dood. Het is mooi/grappig/apart om te lezen hoe hij, tijdens het boek van een trotse en hooghartige man in een bang en vernederd ventje veranderd.
Wat me ook erg aansprak is de hoop die uit alles spreekt.  Als alles mis lijkt te gaan en Esther niet
naar de koning durft te gaan, besluit ze om toch te gaan en de koning accepteert haar, de joden worden uiteindelijk niet vermoord, en Mordechai, de ter dood veroordeelde jood neemt de plaats in van Haman. En zo wordt alles beter, prachtig.
Ook alle 'toevalligheden' spraken me erg aan, niks toeval, een beter bewijs dat God bestaat vind je nergens! Al met al gewoon een ontzettend leerzaam en indrukwekkend boek.

Marielle - bijna 15 jaar
(schrijver aan het hof van Ahasveros)

Wat ik mooi vind in het boek Esther is:

Als Esther weet wat er gaat gebeuren met de Joden, en Mordechai zegt dat ze naar de koning moet gaan, blijft ze op haar standpunt: ze gaat niet! (hier heeft Esther trots) Later zegt Mordechai dat ze misschien hierom juist wel koningin is geworden (ik denk dat dit Esther wel geraakt heeft en dat ze er over na is gaan denken) Na gevast te hebben gaat ze! Hier legt ze haar trots af! En dat is nu juist wat wij ook moeten doen, wij moeten niet trots blijven! Dat raakte mij wel heel erg!
Wat mij ook raakt, is dat Haman heeft enorme trots heeft. Als hij een belangrijker man wordt, wordt zijn trots nog erger! Maar uiteindelijk wordt hij opgehangen aan een paal, en ook hier zien wij weer, dat we er niks aan hebben als wij trots zijn, wij  moeten onze trots afleggen!